Brezilya'nın Espírito Santo eyaletinde sabah 7 civarında sis altındaki ES-164 karayolunda ilerleyen biyolog Gabriel Falquetto, yol üzerinde kritik tehlike altındaki bir buffy-headed marmosetin (Callithrix flaviceps) cansız bedeniyle karşılaştı. Vahşi doğada yaklaşık 2500 bireyi kalan bu tür, dünyanın en tehdit altındaki primatlarından biri. "Son derece acı verici ve cesaret kırıcıydı" diyen Falquetto, "O hayvanın kaybının ötesinde, olay faaliyetlerimizin biyoçeşitlilik üzerindeki etkilerini hatırlatıyor" ifadelerini kullandı.

Yaklaşık 1800 mil ötede, Amazon'un kuzeyindeki Mato Grosso eyaletine bağlı Alta Floresta'da ise tablo tamamen farklı. Kasabada 2024'te kurulan sekiz kanopi köprüsü, parçalanmış orman parçalarını birbirine bağladı. Kamera tuzakları, 15 ay boyunca 15 bin güvenli geçiş kaydetti; bu sürede tek bir yol ölümü yaşanmadı. 2024'ten bu yana buffy-headed marmosetin yol ölümüne benzer bir vaka kaydedilmedi.

Köprüler, Smithsonian national zoo ve Conservation Biology Institute araştırmacısı Fernanda Abra'nın kurduğu Projeto Reconecta ile Alta Floresta belediyesinin ortak programının parçası. Yerel örgütler ve işletme sahipleri de kasabanın biyoçeşitliliğini korumak ve ekoturizmi desteklemek amacıyla projeye katıldı. Abra, ilk köprüleri kurmadan saatler önce Brezilya Amazonu'na endemik ve yok olma tehdidi altındaki Schneider marmosetinden (Mico schneideri) iki ölü birey bulduğunu hatırlıyor.

"Bir kanopi köprüsü iki amaca hizmet eder" diyor Abra: "Birincisi, yaban hayatı için bağlantıyı iyileştirmek; hayvanların bu parçalanmış orman alanlarında bir taraftan diğerine hareket etmesine olanak sağlamak. Sonuç olarak yol ölümlerini de azaltıyoruz."

Her köprüde iki kamera tuzağı çalışıyor; biri geçişi kaydederek hangi hayvanların köprüyü kullandığını belgeliyor, diğeri ormana bakarak gelip de köprüyü kullanmayan hayvanları gözlemliyor. Programın ilk aylarında kara yüzlü kara örümcek maymunu (Ateles chamek), Purús kızıl uluyan maymunu (Alouatta puruensis), püsküllü kapuçin (Sapajus apella), Schneider marmoseti ve Alta Floresta titi maymunu (Plecturocebus grovesi) köprüleri kullanan türler arasında yer aldı. Yalnızca 2019'da tanımlanan ve kısa süre sonra kritik tehlike altında sınıflandırılan Alta Floresta titi maymunu, girişimin sembolü haline geldi.

Olumlu sonuçlar projeyi yeni bir aşamaya taşıdı. Abra, "Ağustos ayında kentin kentsel alanına sekiz köprü daha kuracağız" diyor. Yeni köprülerde elektrik kuruluşunun önceden hatları indirip yalıtması gerekecek; böylece hayvanlar köprüden tellere atladığında elektrik çarpması yaşanmayacak.

Alta Floresta, Reconecta'nın ilk deneyimi değildi. 2021'de ekip, Waimiri-Atroari yerli halkıyla birlikte Amazonas ve Roraima eyaletleri arasındaki Amazon'u ve yerli topraklarını kesen BR-174 karayolu üzerinde 32 kanopi köprüsü kurdu. 1970'lerde inşa edilen bu yol için Waimiri-Atroari, yapay köprüler için en iyi konumların belirlenmesinde Abra'ya yardımcı oldu. Son beş yılda köprü direklerine takılan kameralar, primatlar tarafından yaklaşık 1250 geçiş belgeledi. Bu primatlar arasında tamamen ağaçta yaşamayan ve yiyecek aramak için sık sık yere inen altın elli tamarin (Saguinus midas) da var; bu özelliğiyle tür, yol ölümlerine karşı özellikle savunmasız.

"BR-174 projesinin sonuçları inanılmazdı" diyen Abra, "Hayvanların hangi tasarımları tercih ettiğini bulmak için farklı köprü tasarımlarını test edebildik" ifadelerini kullandı. Mevcut köprü, farklı hareket biçimlerine sahip primatları barındıran çok katmanlı bir tasarıma sahip. Kavrayıcı kuyruklarına güvenen türlerden, kollarını kullanarak sallanan örümcek maymunları gibi brakiasyon yapan türlere ve çapraz halat ağı üzerinde yürüyen türlere kadar geniş bir yelpaze bu yapıyı kullanabiliyor. Opossumlar, tembel hayvanlar ve fare opossumları gibi küçük kara memelilerinin de köprüleri kullandığı kaydedildi.

Abra, wearing a protective helmet, poses at the end of one of the bridges

Abra, sonuçların her zaman hemen gelmediğini vurguluyor. BR-174 1970'lerde inşa edildiği için hayvanların yeni bir geçiş alternatifine uyum sağlaması zaman alıyor; Reconecta'nın izleme çalışmaları yapıların kullanımının zamanla arttığını gösterdi. "Çoğu zaman korumadaki aciliyet duygumuz, etkinin zamanlamasını hesaba katmıyor" diyen Abra, Alta Floresta'da püsküllü kapuçinlerin köprülerden birini ilk kez kullanmasının yedi ay sürdüğüne dikkat çekiyor; bu da her türün kendi uyum hızına sahip olabileceğini gösteriyor.

Brezilya, dünyanın en büyük primat çeşitliliğine ev sahipliği yaparken aynı zamanda dördüncü en büyük karayolu ağına sahip. 2022'de yapılan bir araştırmaya göre her yıl yaklaşık 9 milyon memeli Brezilya yollarında ölüyor. Nature dergisinde 2025'te yayımlanan bir veri derlemesi, ülkenin karayollarında öldürülen kara omurgalılarının ölüm oranlarının en yüksek olduğu ülkeler arasında yer aldığını ortaya koydu. Abra, "Bizim insan perspektifimizden yollar bağlantı ve kalkınma demek. Ama yaban hayatı için kopukluk, bariyerler ve hayatta kalma tehdidi anlamına geliyor" diyor.

Federal University of Viçosa'dan primatolog Prof. Fabiano Rodrigues de Melo, "Habitat kaybı, özellikle tehdit altındaki türler arasında nüfus düşüşlerinin ana itici güçlerinden biri, ancak yol ölümlerinin etkisi hâlâ büyük ölçüde hafife alınıyor" diyor. Melo'ya göre sonuçlar domino etkisiyle çoğalıyor: Özellikle meyve yiyen primatların kaybı, tohum dağılımında oynadıkları kilit rol ve tozlaşmaya katkıları nedeniyle orman bileşimini değiştirebilir. "Bu türlerin yok olmasıyla bütün bir ekolojik etkileşim ağı nihayetinde kaybolur" diyor.

Karayolları, yol ölümlerinin ötesinde fauna üzerinde hapsedilme etkisi de yaratıyor. ICMBio çevre analisti ve Genomics of the Brazilian Biodiversity project koordinatörü Amely Branquinho Martins, "Popülasyonlar izole olduğunda küçülür ve tehditlere karşı daha savunmasız hale gelir" diyor. Yakın akraba bireylerin üremesiyle ortaya çıkan akraba evliliği bu tehditlerden biri. Martins, "Habitat kaybı ve bozulması, bir popülasyondan bir bireyin diğerine göç etmesini engelleyebilir; buna gen akışı diyoruz. Bu olmadan türün genetik çeşitliliği azalır" ifadelerini kullanıyor.

Yaban hayatı yol ölümlerini azaltma umutlarından biri, Brazil's congress'te görüşülmekte olan bir yasa tasarısı. Tasarı, yaban hayatı için ulusal bir yol güvenliği planı oluşturuyor ve yaban hayatı uyarı işaretleri, hız azaltma cihazları, üst geçitler, havai geçitler ve alt geçitlerin inşasını öngörüyor. chamber of deputies'de onaylanan tasarı şu anda senate'te oylamayı bekliyor. Onaylanması halinde Reconecta'nın kanopi köprüsü modeli ülke çapında uygulanabilir. 2026'da Brazil's national department of transport infrastructure, tasarımı karayolları için önerilen standart olarak belirledi.

Abra'nın primatları koruma çabaları uluslararası tanınırlık kazandı. 2019'da Future for Nature ödülünü, 2024'te genellikle çevre korumanın Oscar'ları olarak anılan Whitley ödülünü aldı. Haziran ayında National Geographic Society'den fon alan seçkin bir gruba katılarak 2026 Wayfinder ödülünün sahiplerinden biri olarak açıklandı.

Bu destek, Abra'nın Reconecta'yı genişletme planlarıyla aynı zamana denk geldi. Surinam'da ve Brezilya'nın Lucas do Rio Verde belediyesinde yeni bölümler açılacak; Lucas do Rio Verde'de 10 kanopi köprüsü kurulacak. Abra ayrıca kanopi köprülerini Pantanal ve Atlantik Ormanı'na taşımayı umuyor. Beklentiler özellikle Pantanal'ı kesen ve "ölüm otoyolu" olarak bilinen BR-262 üzerindeki köprüler için yüksek; bu yolda her yıl yaklaşık 2000 hayvan ölüyor.

"Reconecta biyomlarıyla bir gelecek öngörüyorum" diyor Abra. "Zaten Reconecta Amazon'a sahibiz ve yakında Reconecta Pantanal'ı başlatacağız. Atlantik Ormanı'nda da orada yaşayan primatlar için kanopi köprüleri görüyorum; bunlar arasında her ikisi de yüksek tehdit altında olan muriquiler ve uluyan maymunlar var." Bu vizyonun başarılı olması için hükümet kurumlarının, özel şirketlerin ve yerel toplulukların sürekli katılımının, tıpkı Alta Floresta ve Waimiri-Atroari yerli topraklarında olduğu gibi elzem olacağını vurgulayan Abra, "Herkes dahil olduğunda, herkes girişime değer verir ve başarılı olması için daha çok çalışır" diyor.

Bu makale orijinal olarak Mongabay'de yayımlanmıştır.