BM Biyolojik Çeşitlilik Konferansı'nda dünya hükümetleri küresel koruma hedeflerindeki ilerlemeyi gözden geçirirken, Dünya Kuşlarının Durumu raporu değerlendirilen göçmen kuş türlerinin yaklaşık yarısının azaldığını ortaya koydu. Mozambik'in güneyindeki Maputo Ulusal Parkı (Maputo National Park), göçmen kuşların korunmasındaki kritik rolüyle bu bulgunun önemini somutlaştırıyor.
Kıyı lagünleri, sulak alanlar, mangrovlar, tatlı su sistemleri, gelgit çamur düzlükleri ve geniş kıyı şeritlerinden oluşan ekosistemiyle park, binlerce kilometre mesafe kat eden kuşlara beslenme, dinlenme ve barınma olanağı sunuyor. Park, küresel bir biyolojik çeşitlilik sıcak noktası olan Maputaland Bitki Endemizmi Merkezi (Maputaland Centre of Plant Endemism) içinde yer alıyor. BirdLife International Afrika'nın göçmen kuşlar ve uçuş yolları program yöneticisi Alex Ngari, parkın Avrasya'daki üreme alanları ile güney Afrika'daki kışlama bölgeleri arasında köprü görevi gördüğünü belirtti. Ngari, "Park, uzun mesafeli uçuşların ardından yorgun düşen kuşların enerjilerini yenilemeleri için güvenli bir yer sağlıyor" dedi.
Ngari, nesli tükenme tehlikesi altındaki kızıl kumkuşunu (Calidris ferruginea) örnek gösterdi. Arktik bölgelerde üreyen bu göçmen kıyı kuşu, güney Afrika'ya göç ediyor ve kış boyunca parkın çamur düzlüklerindeki omurgasızlarla besleniyor. Parkın deniz ve iç suları, kıyı gölleri ve lagünleri ayrıca balık kartalı, Madagaskar arıkuşu, flamingolar ve çeşitli balıkçıl türleri için mevsimsel yaşam alanı oluşturuyor.
Maputo Ulusal Parkı, bölgede yıllarca süren iç savaşın ardından Aralık 2021'de kuruldu. Karasal ve deniz rezervleri, yaklaşık 1700 kilometrekarelik (656 mil kare) tek bir koruma alanında birleştirildi. 2010'dan bu yana 5000'den fazla hayvan, kumul stabilizasyonu, kaçak avlanmayla mücadele ve habitat restorasyonunu içeren restorasyon çalışmalarının parçası olarak parka nakledildi.
Koruma programı, Mozambik Koruma Alanları Ulusal İdaresi (National Administration for Conservation Areas, ANAC) ile Barış Parkları Vakfı (Peace Parks Foundation) arasında yerel paydaşların katkısıyla yürütülen ortak bir yönetim anlaşmasıyla işliyor. Barış Parkları Vakfı bölgesel irtibat yöneticisi Bartolomeu Soto, yerel toplulukların mangrov restorasyonu, balıkçılık yönetimi ve çevresel izleme gibi faaliyetlere giderek daha fazla katıldığını söyledi. Soto, kalıcı korumanın gıda güvenliğini, geçim kaynaklarını ve ekonomik fırsatları da destekleyen sağlıklı ekosistemlere bağlı olduğunu ekledi. Park, iSimangaliso Sulak Alan Parkı (iSimangaliso Wetland Park) ile birlikte UNESCO Dünya Mirası peyzajının bir parçasını oluşturuyor.
Ngari, tek tek alanların korunmasının yeterli olmadığının altını çizdi. Kuşların uluslararası sınırlar boyunca üreme alanları, konaklama noktaları ve kışlama habitatlarından oluşan bağlantılı ağlara bağımlı olduğunu belirtti. "Doğu Atlantik Uçuş Yolu, Arktik'ten Avrupa ve Batı Afrika üzerinden Güney Afrika'ya kadar uzanıyor, yaklaşık 75 ülkeyi birbirine bağlıyor ve yaklaşık 90 milyon kuşu destekliyor" dedi. Ngari, göç rotası boyunca kritik konaklama, üreme veya sulak alanların başka yerlerde yok edilmesi durumunda güney Afrika'daki yerel korumanın yeterli olmayacağını sözlerine ekledi.