Mysore'deki Nature Conservation Foundation (NCF) ile Hyderabad'deki CSIR–Centre for Cellular and Molecular Biology (CCMB) araştırmacıları, tehdit altındaki dört Asya boynuzgagası türü için yüksek kaliteli referans genomlar oluşturdu. Büyük boynuzgaga (Buceros bicornis), kızıl boyunlu boynuzgaga (Aceros nipalensis), Malabar pied boynuzgaga (Anthracoceros coronatus) ve wreathed boynuzgaga (Rhyticeros undulatus) türlerinin genetik haritaları bu çalışmayla çıkarıldı.
Çalışma, Asya boynuzgagaları açısından kritik bir boşluğu dolduruyor: bu adıma kadar 32 Asya boynuzgagası türünden yalnızca ikisinin tam genom bilgisine ulaşılabiliyordu. Ekip, her tür için genetik harita oluştururken kısa ve uzun okumalı DNA dizileme yöntemlerini bir arada kullandı; iki yöntemin birleşimi hataları en aza indirdi.
Çalışmanın ilgili yazarı ve NCF'de doktora araştırmacısı olan Pooja Pawar, referans genomu "bir tür için temel alınan başlangıç genomu" olarak tanımlıyor ve genomun "bir organizmanın tam genetik yapısı" olduğunu belirtiyor. Pawar'a göre genetik araçlar, bilim insanlarına türlerin kökenine ve kardeş türlerden ayrıştığı döneme kadar geriye gitme olanağı tanıyor. "Zamanında, türün ortaya çıktığı veya kardeş türünden ayrıştığı döneme kadar geri gidebilirim ve [araştırmamı] Batı Ghats veya Kuzeydoğu Hindistan ile sınırlamak zorunda değilim" diyor.
Araştırma ekibi, istatistiksel modellemeyle boynuzgaga popülasyonlarının zaman içindeki değişimini izledi. Analizler, 2,5 milyon ile 11.000 yıl öncesini kapsayan Pleistosen dönemindeki iklimsel kararsızlığın dört türün de etkili popülasyon boyutlarını daralttığını ortaya koydu. Geniş dağılım alanına sahip wreathed boynuzgaga, diğer üç türe kıyasla daha yüksek etkili popülasyon boyutunu korudu.
Çalışmaya dahil olmayan WWF India koruma genetikçisi Meghana Natesh, genomik verilerin popülasyonlardaki genetik varyasyonu anlamayı sağladığını söyledi. Natesh, "Genetik varyasyon veya çeşitlilik, popülasyonların uyum potansiyeli ve uzun vadeli dayanıklılığı için kritiktir" ifadesini kullandı. Bulgular bu nedenle popülasyon dayanıklılığını değerlendirmek ve koruma yönetimini yönlendirmek için temel bir araç sunuyor.
Pawar, "Genomlarını karşılaştırarak, türler arasındaki özellik farklarını genlerindeki yapısal ve işlevsel varyasyonlara bağlayabiliriz" diyor.
Kızıl boyunlu boynuzgaga, Kuzeydoğu Hindistan'ın yoğun ormanlarında yaşıyor; en yüksek sayılarına Arunachal Pradesh eyaletinde rastlanıyor.