Hindistan Himalayaları'nın orman altı bitki örtüsünde tohum, kök, yaprak, yaban meyveleri ve böcek arayarak dolaşan renkli sülünler, bölgenin ekosisteminde hayati bir rol üstleniyor. University of Kashmir'in Department of Zoology bölümünden araştırmacı Arif Nabi Lone, bu kuşların etoburlar ve yırtıcı kuşlar için önemli bir av tabanı oluşturduğunu, aynı zamanda tohum dağıtıcı ve toprak havalandırıcı olarak da işlev gördüğünü belirtiyor. Habitat bozulması ve avcılık ise bazı türler üzerindeki baskıyı her geçen gün artırıyor.
Beyaz tepeli kalij sülünü (Lophura leucomelanos hamiltoni), iğne yapraklı ormanlardan çalılıklara ve insan yerleşimlerinin yakınındaki orman kenarlarına kadar geniş bir yelpazede yaşayabilen uyumlu bir tür. IUCN Kırmızı Listesi'nde tehdit altında sayılmasa da, türün geleceği endişe verici. Lone ve meslektaşlarının 2025'te yayımladığı çalışma, Hindistan yönetimindeki Jammu ve Keşmir bölgesindeki iki koruma alanı çevresindeki topluluklarla yapılan görüşmelere dayanıyor. Araştırma, kalij sülünün habitat bozulması, avcılık, hayvan otlatma ve mantar toplama gibi çok sayıda tehditle karşı karşıya olduğunu ortaya koydu.
Lone, kereste ve yakacak odun toplama, kaynak çıkarımı ve ormansızlaşmanın habitatı bozduğunu ifade ediyor. Avcılık ve aşırı otlatmanın diğer ciddi tehditler olduğunu vurgulayan Lone, mantar toplamanın özellikle endişe verici olduğunu çünkü bu faaliyetin üreme mevsimiyle çakıştığını söylüyor: "Mantar arayan insanlar genellikle yuva yapan dişileri rahatsız ederek üreme başarısını düşürüyor."
Batı tragopanı (Tragopan melanocephalus) ise daha da kırılgan bir durumda. IUCN Kırmızı Listesi'nde hassas kategorisinde yer alan tür, batı Himalayalar'a endemik ve yoğun çalı altı bitki örtüsüne sahip, bozulmamış meşe ile iğne yapraklı ormanlara bağımlı. Kâr amacı gütmeyen Wildlife Trust of India'nın Jammu ve Keşmir yaban hayatı koruma biriminin eski başkanı Riyaz Ahmad, türün av, avcı ve tohum dağıtıcı olarak Himalaya ekosistemi için hayati önem taşıdığını ancak en ufak bir rahatsızlıkta kaçan son derece ürkek bir kuş olduğunu ve bu nedenle incelenmesinin zor olduğunu dile getiriyor.
Ahmad, kuşun genellikle üreme mevsiminde, erkeklerin daha sesli hale gelip eş aradığı dönemde tespit edildiğini aktarıyor. Çağrılarına dayanan bazı tahminler, Jammu ve Keşmir'de 300'den az kuş kalmış olabileceğini gösteriyor; ancak uzun vadeli popülasyon eğilimleri henüz bilinmiyor. Ahmad'a göre türün orman habitatı, hayvan otlatma, ağaç kesimi, orman kaynaklarının toplanması ve diğer insan baskıları nedeniyle giderek bozuluyor ve parçalanıyor. 2020'de yapılan bir çalışma ise iklim değişikliğinin batı tragopanını uygun habitat bulmak için daha yüksek rakımlara itebileceğini öne sürüyor.
"Batı tragopanı, bozulmamış habitatların bir barometresidir" diyen Ahmad, sayıların azalmasının ekosistemlerde bir şeylerin yanlış gittiğine dair bir uyarı anlamına geldiğini vurguluyor. Ahmad, "Özellikle koruma alanları içinde düzenli izleme, koruma çabalarımızın işe yarayıp yaramadığını değerlendirmemize yardımcı olabilir" diye konuşuyor.