Dev sekoyalar ateşle yaşamak için evrimleşmiş ağaçlardır. Kalın, süngerimsi kabukları alttaki odunu alevlerden korur; alt gövdelerinde neredeyse yaprak bulunmaz, bu da yangının tepe tacına tırmanmasını zorlaştırır. Isı, yoğun kozalaklarını açarak bir sonraki neslin tohumlarını salıverir. Ne var ki iklim değişikliğinin şiddetlendirdiği ve onlarca yıllık yangın bastırma politikalarının biriktirdiği alt tabaka örtüsünün beslediği günümüz yangınları, bu 3.000 yıldan uzun ömürlü devler için bile dayanılmaz hale geldi.

2020'deki Castle Yangını ve 2021'deki KNP Complex Yangını, Kaliforniya'nın Sierra Nevada bölgesinde 1.000 kilometrekareden fazla ormanı küle çevirdi. Alevler, yalnızca bu bölgeye özgü olan ve dünyanın en büyük ağaç türünü barındıran son sekoya korularına da ulaştı. İki yıl içinde 13.000 kadar dev sekoyanın öldüğü tahmin ediliyor. Çalışmanın başyazarı Dan Dixon, çalışma sırasında University of California Davis'te doktora sonrası araştırmacıydı ve bu kaybın eşi benzeri görülmemiş olduğunu vurguluyor:

"Bu ağaçlar o kadar uzun yaşıyor ki iklim değişkenliğini, orman yangını farklılıklarını, kuraklığı gördüler; hepsini yaşadılar. Sadece iki yılda bu kadar çoğunun ölmesi eşi benzeri görülmemiş bir durumdu."

Dixon, Nature Communications'da yayımlanan araştırmada kontrollü yakmaların etkinliğini şöyle özetliyor:

"Kontrollü yakmalar, günümüzün aşırı orman yangınlarında bile dev sekoya ölümlerini azaltmada etkili. Amaç dev sekoyaları korumaksa, kontrollü ateş vazgeçilmez bir araçtır."

Sequoia and Kings Canyon national parks'taki bazı korularda 1960'lardan bu yana kontrollü yakma uygulanıyordu. Bu durum, araştırmacılara önceden yakılmış korularla yıllardır ateş görmemiş koruları karşılaştırma fırsatı verdi. Yüksek çözünürlüklü uydu görüntüleri ve LIDAR teknolojisiyle 19 korudaki yaklaşık 26.403 dev sekoya incelendi. Yangınların bu ağaçların yaklaşık 8.000'ini, yani neredeyse üçte birini öldürdüğü belirlendi.

İstatistiksel modelleme, son 10 yıl içinde kontrollü yakma yapılan korularda bir ağacın yangında ölme olasılığının yüzde 77 daha düşük olduğunu gösterdi. Hatta 10 ila 15 yıl önce yapılan yakmaların bile belirgin bir koruyucu etkisi vardı. Bilim insanları, tüm ağaçlar kontrollü yakmayla korunmuş olsaydı 3.900 sekoyanın daha kurtulabileceğini hesapladı.

Araştırma, orman seyreltme gibi diğer yaygın yöntemlere dair de bulgu sundu. İncelenen koruların hiçbirinde selektif kesim yapılmamıştı; bu nedenle araştırmacılar LIDAR verilerini kullanarak ağaç yoğunluğu gibi orman yapısı özelliklerinin ölüm oranlarına etkisini simüle etti. Bu faktörlerin sekoyaların hayatta kalma şansı üzerinde bir etkisi görülmedi. Araştırmacılar ihtiyatlı davranarak, yangın koşullarının o kadar aşırı olabileceğini ve daha hafif yangınlarda ortaya çıkabilecek faydaları silmiş olabileceğini belirtti. Ayrıca bu kadim, yapısal olarak karmaşık ormanların, daha önce kesilip yeniden büyümüş ormanlardan farklı tepki verebileceği ihtimalini de gündeme getirdiler.

Araştırmanın ana mesajı yine de net: Dev sekoyaların gelecekteki yangınlara dayanmasına yardım etmek isteniyorsa, ateşle barışmak gerekiyor.