Küresel beton talebi, nehir yataklarından kum ve çakıl çekimini doğanın yeniden doldurabildiği hızın ötesine taşıdı. Reviews of Geophysics dergisinde yayımlanan çalışma, kum ve çakıl talebinin son yirmi yılda iki katından fazla arttığını ortaya koyuyor. Aşırı çıkarım nehir kıyılarını zayıflatıyor, yeraltı su seviyelerini düşürüyor, kıyı bölgelerinde tuzlu su girişine neden oluyor ve su kalitesini bozuyor.
Araştırmacılar 1974'e kadar uzanan çıkarım verilerini inceledi. 2024'te dünya genelinde kentleşme ve altyapı projeleri 28 milyar ton kum ve çakılı betona dönüştürdü. Mevcut talebin yüzde 80'inden fazlası Asya'dan geliyor; özellikle Çin ve Hindistan'daki kentsel gelişim ile yol yapımı bu talebi besliyor. Malzemenin büyük bölümü Asya ve Afrika'daki nehirlerden çıkarılıyor. Çıkarım verileri sınırlı olsa da veri bulunan bölgelerde çıkarımın doğal tortu yerine koymayı birkaç kat aştığı görülüyor.
Araştırmacılar uydu görüntüleme ve nehir haritalaması kullanılarak kum ve çakıl madenciliğinin daha iyi yönetilebileceğini ve olumsuz etkilerin bu yolla en aza indirilebileceğini öneriyor. Talebi azaltmak için malzeme kullanımının verimli hale getirilmesi gerektiğini belirten ekip, işlenmiş inşaat atığı, geri dönüştürülmüş cam ve atık yakma tesislerinden elde edilen işlenmiş alt kül gibi alternatiflerin geliştirilmesini öneriyor.
